infobijeenkomst: Hoe temmen we Wilders?

Hoe temmen we Wilders?
Leren van de strijd tegen het Vlaams Belang
Op 23 en 24 juni 2007 zijn er informatieve bijeenkomsten in respectievelijk Amsterdam en Tilburg
over de overeenkomsten en verschillen tussen de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders en het Vlaams Belang van Filip Dewinter. De PVV zegt keer op keer niets te hebben met het extreem-rechtse Vlaams Belang, maar men doet qua radicaliteit niets onder voor de Belgische evenknie. Beiden doen racistische en schofferende uitspraken over moslims, niet-westerse migranten en links. Beiden profileren zich voorts als sociale partijen voor de gewone man en vrouw, maar in werkelijkheid staan de partijen een neo-liberaal beleid voor waarbij de armen armer en de rijken rijker worden.

Op de bijeenkomsten zullen sprekers van de nieuwe Nederlandse organisatie Doorbraak en Mark Saey van het Belgische anti-racistische Blokwatch dieper ingaan op het gedachtengoed van de PVV en het Vlaams Belang. Zij zullen aangeven waar de verschillen en overeenkomsten tussen beide liggen. Verder zal de vraag opgeworpen worden hoe anti-racisten tegenwicht kunnen bieden aan de partijen.
Zaterdag 23 juni 20.00 uur
In MKZ, Eerste Schinkelstraat 16, Amsterdam
Organisatie: Doorbraak i.s.m. Anarchistische Groep Amsterdam
Zondag 24 juni 14.00 uur
Carré 50 (bij Zaal 16), Tilburg
Organisatie: Doorbraak i.s.m. Anti Racisme Groep,
Stichting Turkse Gemeenschap Tilburg, Marokkaanse
Stichting Tilburg en Alevitische Culturele Vereniging Tilburg

John Zerzan spreekt dinsdag 12 Juni in Amsterdam

Lezing John Zerzan

Dinsdag 12 juni, Amsterdam
19:00 Solivoku voor Greenscare gevangenen (USA)
20:30 Lezing
In de Molli
van Ostadestraat 55hs
Amsterdam

John Zerzan is een boegbeeld van het Amerikaanse
Primitivisme. Hij is de auteur van onder meer “Future
Primitive” (1994) en “Twilight of the machines” (komt
uit in 2007) en behoorde tot de redactie van het
tijdschrift “Green Anarchy”. Hij is vooral bekend
omwille van zijn visie op ‘beschaving’ (= het toppunt
van vervreemding) als onderdrukkend en zijn
teruggrijpen naar prehistorische levenswijzen als
inspiratiebron voor een vrij leven.
Zerzan ziet het ‘primitieve’ als niet-vervreemdend,
wild (dus vrij), niet-hiërarchisch, speels en sociaal
egalitair; in tegenstelling tot het ‘beschaafde’, de
‘civilisatie’, die hij beschouwt als vervreemd,
gedomesticeerd (en dus tot slaaf gemaakt, onderdrukt),
hiërarchisch georganiseerd, bezeten door werk en
sociaal discriminerend. Zerzan pleit voor een
“toekomstige primitief/primitieve toekomst” (“Future
Primitive”), voor een radicale reconstructie van de
maatschappij gebaseerd op een verwerping van de
vervreemding en van technologie en een omarming van
het wilde.

In zijn recent werk spreekt Zerzan zich uit voor een
post-links anarchisme waarbij hij betoogt dat
anarchisten met links zouden moeten breken.

Zerzan schrijft zelf waarover hij het in Amsterdam zal
hebben: “Modernity/mass society has turned out to a
disaster, a wasteland, a swindle. The crisis deepens
at every level or sphere of life. Everyday life is
plundered just as much as the physical environment.
Technology has replaced the texture or fabric of
living with that of a disembodied, desolate
techno-culture characterized by depression, anxiety,
stress, isolation. Postmodern cynicism is another way
to describe the reigning ethos, accepting all of toxic
Progress. How did this happen? How deep are the roots
of this collapsing world? Is a total break with all of
it not required? Is the Left not one more obstacle, in
its monumental, historical failure? More and more do
people know or at least sense that a paradigm shift is
urgently needed. This is our hope. A vision and
critique that questions all the old assumptions,
drawing on the emptiness felt by everyone, drawing on
the ageless millennia of life outside of civilization,
daring to pose the vista of dismantling all this that
imprisons and strangles us!”

Org: Groenfront Amsterdam
amsterdam@groenfront.nl
i.s.m.
Anarchistische Groep Amsterdam/de Vrije Bond

Martin ‘Anti-Fascist’ Lux spreekt zaterdag 16 juni in Amsterdam

Martin Lux, die in februari wegens ziekte niet naar Amsterdam kon komen, is gelukkig weer de oude en spreekt zaterdag 16 juni in de Anarchistische Bibliotheek.

Bollox
Eerste Schinkelstraat 14-16 in Amsterdam
zaterdag 16 juni
aanvang: 18.00 uur

Enige tijd geleden geleden is het boek Anti-Fascist uitgekomen. Dit autobiografische boek van Martin Lux vertelt over de strijd tegen fascisme in Engeland. Anti-Fascist leest weg als een stormachtige rel. Het begint bij kleine acties begin 70er jaren en neemt de lezer vervolgens mee door grote veldslagen tegen ‘the Master Race’ verderop in dat decennium. Het boek zal, zoals de achterflaptekst al verraadt, pacifisten niet aanspreken, maar het is een must voor de straatvechtende anarchist die fascisme met iedere mogelijkheid wil stoppen. Martin Lux komt in de Bollox vertellen over het boek en zijn ervaringen. Naast luisteren naar smeuïge anekdotes is er ook alle tijd om te horen wat zijn motivaties waren, hoe georganiseerd werd en nog eens met hem van gedachten te wisselen.

Martin Lux – Anarchist, Anti-Fascist, and all-round troublemaker…..

Martin Lux has been a seminal and pivotal figure on the British anarchist scene for many years, most notably during his involvement with Class War during the 1980s.
Notorious for its advocacy of urban riot and ‘by any means necessary’ attack on authority, Class War’s – and Martin Lux’s – reputation became legendary. Prior to Class War, however, Martin was a fearsome, London-based anti-fascist. Always ready and able to challenge, disrupt and fight fascism when ever and where ever it reared it’s ugly head. These days, as fascism in all it’s colours creeps once again back onto the streets and into the political mainstream, Martin’s experience and advice is more valid and important than ever.

Martin’s tales of his days as a street-fighting anti-fascist have recently been published in book-form. Entitled ‘Anti-Fascist’, Martin will be reading from it on February 10, as well as discussing his other current activities.

Hieronder bij wijze van voorproefje……Hoofdstuk 6 uit Anti-Fascist
De jaren erna waren, tenminste wat de nazi’s en fascisten betreft, rustige jaren. Ik hield me bezig met inlezen in het onderwerp en had bij tijd en wijle een verbale aanvaring met de ‘Master Race’ (1). Eén keer, toen ik een van de klootzakken een antisemiet noemde, begon deze ter verdediging te janken: “Maar ik hou van Arabieren!”… Ik vraag me af waarom? Er was voldoende tijd om na te denken over de eigenaardigheden van de Britse revolutionaire scene, of eigenlijk, het gebrek eraan. Dezelfde onderwerpen verhitten zowel de interne als externe discussies. In tegenstelling tot de linksen met hun kant-en-klare package deal-ideologie, had ik nog steeds geen illusies over de arbeidersklasse, vooral niet als het ging om racisme van het kwaadaardige soort. Hoe zat het, zoals ik onophoudend kon aanstippen bij die steeds vermoeiendere linksen, per slot van rekening met de tumultueuze gebeurtenissen van 1968? – een totale non-gebeurtenis op ons armzalige eilandje. De arbeidersklasse, zo meende ik half serieus, waren te veel bezig Engelands overwinning tijdens het WK voetbal enkele jaren daarvoor te vieren om zelfs maar te overwegen barricades te bouwen en fabrieken te bezetten. Waarover zouden ze zich druk maken? Want, zoals me met depressief makende herhaling verteld werd, “Dit is godverdomme het beste land in de wereld vriend…” En om dat te bewijzen liepen dat jaar 1968, duizenden Londense havenarbeiders, vlees- en viskruiers uit Smithfield en Billingsgate, naar het parlementsgebouw om steun te betuigen aan Enoch Powell (2) en te protesteren tegen ‘immigratie’. Mijn persoonlijke ervaring op het werk, op de fabrieksvloer overtuigden me ook niet van de ruimdenkendheid (laat staan de revolutionaire geest) van de witte arbeidersklasse. Racisme, met de oudere arbeiders als voorhoede, was als een kwaadaardige tumor. Die ouwe klootzakken konden Alf Garnet (3) nog als Leo Trotsky laten klinken. Tijdens de diverse banen die ik had, kwam ik zelden iets tegen dat op klassebewustzijn leek behalve onder studenten. (Maar dat telt eigenlijk niet, toch?) Er moet een of andere verklaring zijn geweest voor dit fenomeen. Misschien de eigenaardige structuur van de industrie in Londen, met z’n kleine bedrijfjes, zonder geschiedenis van vakbondsactivisme? Misschien was het een bijproduct van het Britse imperialisme dat de autochtone arbeidersklasse afgekocht had met een comfortabele levensstandaard? De klere! Die ging er dus niet in bij mij. De lonen waren armzalig en ik kon niet begrijpen hoe arbeiders met een gezin konden overleven. Alle gepraat, logica en goodwill van de wereld, niks kon deze diep reactionaire massa bewegen om zwarte en Aziatische arbeiders in hun midden te accepteren. Niet dat ik maar enig vertrouwen had in de klassen boven ons, degenen die voordeel halen uit onze ellende, onwetendheid en uitbuiting. Mijn diepste wens was dat wij de lagere standen, het plebs zich kon verenigen en hun privileges aanvallen, hun basis van bestaan. Dit was op z’n zachtst gezegd lastig omdat ons proletariaat vol zat met een xenofobie, conservatisme, patriottisme, eerbied en seksisme van epidemische proporties. Er waren hier twee grote tragedies. Het waren niet de boven- en middenklasse die aan het ‘paki-bashen’ waren, die brandende vodden door de brievenbussen duwden en die zwarten en Aziaten verbaal treiterden op het werk en op straat. En daar bovenop was er nog de kruiperige en onderdanige houding die arbeiders zelfs nog toonden tegenover de lagere rangen van de middenklasse, zoals kantoorklerken en voorlieden, om nog maar niet te spreken over de meer verheven sectoren van de maatschappij. En de ultieme grote ironie: de midden- en bovenklasse geloofden oprecht dat ze superieur waren terwijl de lagere standen zichzelf inferieur voelden, en het nog geloofden ook. Geen wonder dat ik woest was, gefrustreerd, klaar om te ontploffen. Maar ik moest nog vele jaren wachten op de grote knaller.

(1) In andere hoofdstukken beschrijft Martin hoe het in die tijd gebruikelijk was dat hij op zondagmiddag naar Hyde Park toog naar de Speaker’s Corner om daar samen met zijn maten nazi’s en extreemrechts tuig het vuur aan de schenen te leggen. Dit mondde vaker dan eens uit in een meer fysieke aangelegenheid.

(2) Enoch Powell was kamerlid van de Conservatieve Partij, de Tories, en had op 20 april 1968 een toespraak gegeven waarin hij zijn zorg uitsprak over de consequenties voor Groot-Brittannië van de toenemende immigratie. Hij keerde zich vooral tegen de invoering van een wet tegen rassendiscriminatie op de woningmarkt. Hij voerde een brief aan van een oude vrouw die de enige blanke was die nog in haar straat woonde en vaak door immigranten gevraagd werd of ze een kamer konden huurden, omdat ze dit weigerde werd ze nu bedreigd en voor racist uitgemaakt. In de pers werd Powells toespraak neergezet als racistisch, maar een groot deel van (wit) Groot- Brittannië leek hem te steunen.

(3)Alf Garnet was een fictief karakter dat gespeeld werd door Warren Mitchel in de BBC-sitcoms “Till death us do part” en “In sickness and in health”, en later keerde het nog wel eens terug in andere series. Alf was een reactionaire, kwaadwillende, zelfzuchtige, vrouwonvriendelijke racist en antisemiet. Mitchel zelf was overigens van Joodse afkomst.

Peter gelderloos spreekt in Amsterdam & Appelscha

ma 21 mei: Over dogmatisch pacifisme

 

Geweldloosheid kent een lange traditie binnen linkse stromingen. Maar dogmatisch toegepast, kan het volgens onze gast van vanavond, ook averechts werken. Het bevordert dan niet langer vooruitgang, maar beschermt eerder de status quo en de staat. Peter Gelderloos schreef het boek How Non-violence Protects the State (2005) en debatteert over de voor- en nadelen van een geweldloze strategie.

People working for social change face plenty of difficult questions, but sometimes matters of strategy and tactics receive low priority. Among many activists, the role of nonviolence as the default mode of struggle bears little scrutiny. Even as it pretends to contain moral strength, nonviolence is a major obstacle in global movements for social change. Nonviolence is based on a number of historical falsifications that enforce an inaccurate understanding of revolution, it protects white privilege and the privilege of the Global North, it can reinforce patriarchal dynamics, and it makes anti-authoritarians complicit with the authorities, preserving the State monopoly of force.

Ultimately, nonviolence is created and encouraged by the State, and antithetical to anarchist revolution.

taal: Engels met vertaling naar het Nederlands.

Plantage Doklaan 10-12, Amsterdam, 20.00 – 24.00

Peter zal ook spreken op de Pinksterlanddagen in Appelscha meer info op : www.pinksterlanddagen.nl dit zal plaatsvinden in het wekeinde 25-28 Mei Te verwachten is dat enkele anarchisten hier in de lage landen met hun ooren zullen klapperen .

De sterkste solidariteit is de strijd voortzetten !!!

bajes opstand griekenland 25 april

Voor allen die in de kerkers van de staat zitten omdat men niet de juiste papieren heeft. Voor de koks van café averechts die proberen te overleven, voor de arrestanten die worden verdacht van het slopen van de hekken bij bajesboten in Zaandam, voor de NNer die al vanaf 21 januari vastzit. Voor hen de straat op, zondag 6 Mei, lawaaidemonstratie en pre inspectie bij Kamp Zeist.

De Anarchistische Groep Amsterdam/Vrije Bond organiseert een bus vanuit Amsterdam. Wil je mee stuur dan een mail naar agamsterdam@yahoo.com kosten voor de reis zijn 5 euro.

Hier de oproep van Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU)

Kamp Zeist is een gevangenis waar mensen zonder verblijfsvergunning zonder proces voor onbepaalde tijd zitten opgesloten. Er zijn vergevorderde plannen om de huidige tijdelijke gevangenis te vervangen door nieuwbouw voor permanent gebruik.
De Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) staat voor open grenzen en is tegen het opsluiten van vluchtelingen. Het AAGU eist dan ook sluiting van Kamp Zeist en verzet zich tegen de aangekondigde nieuwbouw.

zondag 6 mei pre-inspectie en lawaaidemonstratie bij Kamp Zeist
verzameltijd: 11.00 uur Woudenbergseweg 43 (richting TNO)

Op zondag 6 mei is er een pre-inspectie bij Kamp Zeist, waarbij we rond de hekken zullen wandelen zodat een ieder zich alvast kan oriënteren op goede plekken om op 15 september het hek over te gaan. Om de vastzittende vluchtelingen een hart onder de riem te steken, wordt deze pre-inspectie gecombineerd met een lawaaidemonstratie.

Aan de actie van 6 mei wordt ook deelgenomen door de Gr8chaoskaravaan, de fietskaravaan naar de protesten tegen de G8-top in Heiligendamm.

Meer info kijk op www.aagu.nl

Infoavond zat 28-4 “Werkgroep Stop Deportaties”


poster_infoavond_28_april_07-1.jpg

Infoavond zaterdag 28 April met “Werkgroep Stop Deportaties”in de Anarchistische Bibliotheek/Bollox Eerste Schinkelstraat 14-16 Amsterdam aanvang 19:00

Sinds juni 2006 blokkeren mensen van “Werkgroep Stop Deportatie” bijna maandelijks, lijfelijk met lock-ons, de poorten van detentie- en uitzetcentra. De Rotterdamse bajesboten, Schiphol Oost, Heerhugowaard en Kamp Zeist werden al vereerd met een bezoek.

Werkgroep Stop Deportaties komt deze avond vertellen waarom de keuze is gemaakt voor deze regelmatig terugkerende actievorm en wat het doel hiervan is.

Ook komen ze vertellen over de deportatiebajessen in Nederland, waar deze zich bevinden, wie de mensen zijn die er zitten, wat het effect en resultaat van de acties is tot dusver, en wat je kunt doen om te helpen en versterken.

Meer info op: http://stop_deportaties.mahost.org

Ook zal er aandacht zijn voor de pre-inspectie en lawaaidemonstratie bij Kamp Zeist. Op zondag 6 mei is er een pre-inspectie bij Kamp Zeist, waarbij we rond de hekken zullen wandelen zodat een ieder zich alvast kan oriënteren op goede plekken om op 15 september het hek over te gaan. Om de vastzittende vluchtelingen een hart onder de riem te steken, wordt deze pre-inspectie gecombineerd met een lawaaidemonstratie. Meer info op: www.aagu.nl

Stop deportaties! Geen mens is illegaal!

Picket line voor NN-er bij Amsterdamse vreemdelingenpolitie

Aanstaande vrijdag vindt een picketline plaats bij de Amsterdamse vreemdelingenpolitie. Onze vriend en mede-activist zit nog steeds als NN-er in vreemdelingendetentie, inmiddels in De Schie in Rotterdam. Hij wordt van bajes naar bajes gesleept en ernstig geintimideerd. Wij zijn buiten voor hem en geven hem met deze actie een stem.

poster

Zijn tour heeft er tot nu toe als volgt uit gezien:
na 6 weken zitten in de Havenstraat Amsterdam
5 maart overgeplaatst naar Meer en Vaart in Osdorp
8 maart overgeplaatst naar Kamp Zeist
16 maart naar Bajesboten Rotterdam
22 maart naar De Schie Rotterdam.

Op 22 januari 2007 werd onze vriend en mede-activist opgepakt op verdenking van een poging tot het in brand steken van een politiebus. Hij werd hiervoor op 2 februari veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 6 weken. Op 5 maart zou hij vrij komen. Dit gebeurde echter niet. Sinds zijn arrestatie heeft onze vriend geweigerd een verklaring af te leggen en zijn naam op te geven. Hij wil op geen enkele manier meewerken aan zijn veroordeling. Op 19 maart bepaalde de Haagse rechter dat hij vrijgelaten diende te worden aangezien met “aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid” kon worden aangenomen dat onze vriend Nederlander is. De IND ging daar tegen enkele uren te laat in hoger beroep, hetgeen desondanks toch door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State werd geaccepteerd.

Sinds zijn arrestatie zit onze vriend in een soort bajescarrousel waarbij hij de laatste tijd om de paar dagen (tot maximaal een week) wordt overgeplaatst naar een nieuwe bajes, zodat hij niet de kans krijgt om contacten met medegedetineerden aan te knopen en de aan hem gerichte post ook constant zoek raakt.

AGA en ABC Amsterdam

Vreemdelingendetentie wegens zwijgrecht

Anarchist Black Cross Amsterdam

Een amsterdamse activist word na het uitzitten van zijn straf voor een sabotageactie in vreemdelingendetententie vastgehouden omdat hij weigerd zijn identiteit bekend te maken. Door hem op oneigenlijke reden te gijzelen, probeert justitie hem te dwingen van zijn zwijgrecht afstand te doen. Vrijdag 16 maart komt zijn zaak voor de vreemdelingenrechter in Den Haag, Kom naar de zaak of stuur een boodschap!

In de nacht van zondag 21 op maandag 22 januari is een van onze vrienden en mede activist helaas op heterdaad betrapt, bij zijn uit verzet geboren sabotage actie. Na een periode van voorarrest heeft hij op vrijdag 2 februari moeten voorkomen en is veroordeeld tot 5 weken gevangenisstraf.

Toen op maandag 5 maart die 5 weken erop zaten, is hij echter niet vrijgelaten. Gedurende zijn gijzeling heeft onze vriend, zoals het de meeste actievoerders het al decennia betaamd, zijn bek gehouden tegen politie en justitie. Dat heeft hij nu moeten bekopen met opsluiting in vreemdelingen detentie.

De staat heeft met de door de rechter opgelegde celstraf geen genoegen genomen, en probeert zijn verzet opnieuw te breken door hem na het uitzitten van zijn straf opnieuw gevangen te houden. Onder de meest arbitraire omstandigheden die in het Nederlands penitentiair systeem denkbaar zijn, wordt hij gechanteerd zijn identiteit prijs te geven en zijn verzet te verlaten.

Wat het vreemdelingen(on)recht en het bijbehorende gevangenisregime feitelijk betekend is bekend: mensen worden gedwongen de tijd uit te zitten zonder enige vorm van privacy met 2 tot 4 personen op een cel, zonder toegang tot literatuur, opleiding of vertier, zonder contact met vrienden en bekenden, zonder uitzicht op toekomst, gedurende maanden, onder walgelijke omstandigheden vegeteren ze tot de staat een plek heeft gevonden om zich van hen te ontdoen.

Met de gevangenhouding van onze kameraad is opnieuw duidelijk geworden, dat deze vorm van repressie niet alleen toegepast kan worden op diegene die hun recht op bewegingsvrijheid op deze aarde invorderen, maar tegen iedereen die weigert zich te onderwerpen, zelfs als er geen wet erbij wordt overtreden!

Het zwijgrecht behoort tot de elementaire rechten van verdachten en zelfs veroordeelden in de zogenoemde rechtstaat. Als mensen dan de beweringen diens architecten voor de verandering serieus nemen en zich consequent op dit recht beroepen, toont deze zogeheten rechtstaat dan haar ware gezicht: de beweerde grondrechten blijken een wassen neus waarop alles uit de kast wordt gehaald om de betreffende zover te krijgen er ‘vrijwillig’ afstand van te doen.

Zo ook in het geval van onze kameraad; die zijn ‘effectieve’ straf dus heeft uitgezeten, maar nu gechanteerd wordt, zijn anonimiteit op te geven door hem eindeloos vast dreigen te houden. Dit kan echter niet alleen hem overkomen, maar iedereen die naar aanleiding van een protest of
verzetsdaad door de staat gevangen gezet wordt!

Onze kameraad zit in de deportatiebajes in Zeist (die heeft daar al 60 jaar traditie), en heeft onze steun hard nodig. Stuur hem dus een
veelvuldig post en solidariteit naar:

NN PI 1308 M070122 0346
Detentienummer: 190.819
Postbus 111
3769 ZJ Soesterberg

Voor financiele bijdragen, (denk aan eten en drinken, maar ook
telefoonkaarten; om ons allemaal te vertellen hoe het hem vergaat) kun je geld overmaken naar de rekening van ABC-Amsterdam: Giro 5171886.

Wij houden het ministerie van justitie en vreemdelingenzaken, de directeur van de bajes en haar cipiers verantwoordelijk voor de gevangenschap van onze kameraad. Stuur hen op vrijdag 16 maart, massaal onderstaande brief per post, mail, of fax, of bel je afgunst en woede over zijn detentie.

Immers, het kan een ieder van ons morgen ook gebeuren, laat dus daar, waar ‘beleid’ gemaakt wordt, weten dat wij rechtvaardigheid en vrijheid eisen.

Bovendien:

Heb je een idee voor collectieve actie die wij samen kunnen ondernemen om onze kameraad te steunen, laat het ons dan weten. Kom je meedoen als er acties komen (en die komen zeker); let dan op pamfletten en oproepen.

Solidariteit is een wapen!

Meer info op:
https://squat.net/abcamsterdam/

9 maart vrijdag infoavond woonstrijd in Berlijn

De Anarchistische Groep Amsterdam/Vrije Bond organiseert weer een infoavond in de Aarchistische bibliotheek/Bollox

Vrijdag 9 Maart, dus nu niet op zaterdag.
Aanvang 18:00
in de Bollox Eerste Schinkelstraat 14-16 te Amsterdam

Enkele vrienden uit Berlijn komen vertellen over de Rigaer Strasse, en zullen uitleg gaan geven over de campagne “Rigaer Strasse Fights Back !” Ook word er een film vertoond over de woonstrijd in Berlijn.

zie hier hun tekst

Mensen, kameraden, vrienden!

Wij presenteren jullie de campagne “Rigaer Strasse Fights Back !”,

Hoek Rigaer/Leibigstrasse, Oost Berlijn, Duitsland.

Heeft haar oorsprong in de laatste kraakgolf na de val van de Berlijnse muur in 1990, wij zijn 5 grotendeels gelegaliseerde panden op vrij kleine afstand van elkaar. Wij definiëren ons als onderdeel van de internationale autonome structuur. Onze huizen geven ruimte voor collectief wonen in groepen van 8 tot 50 mensen, geïnspireerd op anarchistische ideeën en we werken samen op de basis van consensus.

Onze huizen zijn vrije ruimtes die open staan voor de buurt. Als voorbeeld het vrouwenhuis, Liebig 34, met op de beganegrond het gekraakte cafe “XB-Liebig” en de infowinkel “Daneben”. Rigaer 84 voorziet in een open woonkamer/hangout en filmzaal “beamer84” en de legendarische punkrockbar “Kontrollpunkt” (aka the Hole)

Al deze ruimtes geven plaats voor alternatieve cultuur, politieke groepen en het werk dat daarbij komt kijken. Mensen uit verschillende richtingen zijn bezig met anti-fascistische, -racistische, -kapitalistische strijd; solidariteitswerk voor gevangenen, dierenrechten, volkskeukens, concerten, een infowinkel en nog veel meer, dit alles op basis van het DIY principe.

In het aankomende jaar 2007 zal gentrification (veryuppen van de buurt) ons hard raken, een wet die huisbazen of eigenaren een beetje in bedwang hield is onlangs veranderd in hun voordeel. Het is voor eigenaren nu makkelijker geworden om woningen te “moderniseren”, wat verhoogde huren betekent. Rigaer 78 betaalde tot nu toe de symbolische huur van 5 cent per etagewoning per maand, maar zijn onlangs verkocht aan een private investeerder. Liebig 34 is gedeeltelijk verkocht aan een bekende speculant die berucht is voor zijn vernietigende werk tegen andere linkse vrije ruimtes. En als laatste “S. Beulker”, de huisbaas van Rigaer 94 en Liebig 14, die blijkbaar door zijn geld raakt na jaren van strijd om “zijn” (onze) huizen en die nu alles op alles zet om ons er uit te krijgen. In de laatste weken ontvangen we dan ook bakken met post van de huisbazen en de rechtbanken die aangeven dat er een totale aanval ophanden is op onze structuren. Ze willen ons op straat schoppen en de woningen “mooi” en duur maken voor rijke lui . In de buurt wordt de veryupping steeds duidelijker. Graffiti en straatkunst verdwijnen, dure yuppenkroegen openen op iedere hoek, onze vrienden en buren verhuizen uit de buurt, naar andere wijken omdat ze de huur niet kunnen betalen.

Maar we zijn niet bereid om onze buurt te verlaten, waar wij al jaren in betrokken zijn. Waar wij het leven leuker en draagbaarder hebben gemaakt, met het creëren van ruimtes waar wij onze levens leiden en die dat beetje meer hebben dat past bij onze ideeën en behoeftes en die niet-commerciële cultuur openstellen aan de buurt. Een buurt die is bezocht door zo veel vrienden van over de hele wereld en die wij tenminste verdedigen tegen de meer en meer opkomende neo-nazi beweging in Duitsland.

Dus hebben we een campagne gestart om deze straat buiten de kaart te houden, een plek ver weg van de vernietigende en monotone maatschappij van de nieuwe Duitse hoofdstad. Vrienden, wij vragen jullie om aandacht en alertheid voor onze situatie. Wij nodigen jullie uit ons te bezoeken en onze ruimtes te zien en dan met name het eerste weekeinde van april, dan vindt namelijk een festival plaats met concerten, workshops, punk-picknick en misschien (dat hangt van jullie af) enkele acties. Wij vragen jullie om langs te komen en zo te helpen onze manier van leven en wonen te ondersteunen en alternatieven te creëren voor het grijze kapitalistische leven van alledag. Hou je zelf op de hoogte van nieuwe info of nieuws. Wij zijn in moeilijke tijden en dan is het nodig om hulp en support te krijgen van onze vrienden over de hele wereld. Laten we samen vechten tegen de vernietiging van onze levens.

Meer info in het Engels en Duits op

www.rigaer-strasse.blogspot.com

Infoavond over Engels antifascisme in de jaren ’70 afgelast!

De eerder aangekondigde infoavond over Engels antifascisme in de jaren 70 met Martin Lux is helaas afgelast door ziekte van de gastspreker. Deze infoavond stond gepland voor zaterdag 10 februari as.

Wij hopen dat Martin snel weer de oude is en dat wij hem dan alsnog een keer in Amsterdam kunnen ontvangen. Informatie over onze volgende infoavond in de Bollox volgt binnenkort.

Infoavond over Engels antifascisme in de jaren ‘70

Martin Lux spreekt in de Anarchistische Bibliotheek/Bollox
Eerste Schinkelstraat 14-16 in Amsterdam
zaterdag 10 februari
aanvang: 18.00 uur

Kort geleden is het boek Anti-Fascist uitgekomen. Dit autobiografische boek van Martin Lux vertelt over de strijd tegen fascisme in Engeland. Anti-Fascist leest weg als een stormachtige rel. Het begint bij kleine acties begin 70er jaren en neemt de lezer vervolgens mee door grote veldslagen tegen ‘the Master Race’ verderop in dat decennium. Het boek zal, zoals de achterflaptekst al verraadt, pacifisten niet aanspreken, maar het is een must voor de straatvechtende anarchist die fascisme met iedere mogelijkheid wil stoppen. Martin Lux komt in de Bollox vertellen over het boek en zijn ervaringen. Naast luisteren naar smeuïge anekdotes is er ook alle tijd om te horen wat zijn motivaties waren, hoe georganiseerd werd en nog eens met hem van gedachten te wisselen.

Martin Lux – Anarchist, Anti-Fascist, and all-round troublemaker…..

Martin Lux has been a seminal and pivotal figure on the British anarchist scene for many years, most notably during his involvement with Class War during the 1980s.
Notorious for its advocacy of urban riot and ‘by any means necessary’ attack on authority, Class War’s – and Martin Lux’s – reputation became legendary. Prior to Class War, however, Martin was a fearsome, London-based anti-fascist. Always ready and able to challenge, disrupt and fight fascism when ever and where ever it reared it’s ugly head. These days, as fascism in all it’s colours creeps once again back onto the streets and into the political mainstream, Martin’s experience and advice is more valid and important than ever.

Martin’s tales of his days as a street-fighting anti-fascist have recently been published in book-form. Entitled ‘Anti-Fascist’, Martin will be reading from it on February 10, as well as discussing his other current activities.

Hieronder bij wijze van voorproefje……Hoofdstuk 6 uit Anti-Fascist
De jaren erna waren, tenminste wat de nazi’s en fascisten betreft, rustige jaren. Ik hield me bezig met inlezen in het onderwerp en had bij tijd en wijle een verbale aanvaring met de ‘Master Race’ (1). Eén keer, toen ik een van de klootzakken een antisemiet noemde, begon deze ter verdediging te janken: “Maar ik hou van Arabieren!”… Ik vraag me af waarom? Er was voldoende tijd om na te denken over de eigenaardigheden van de Britse revolutionaire scene, of eigenlijk, het gebrek eraan. Dezelfde onderwerpen verhitten zowel de interne als externe discussies. In tegenstelling tot de linksen met hun kant-en-klare package deal-ideologie, had ik nog steeds geen illusies over de arbeidersklasse, vooral niet als het ging om racisme van het kwaadaardige soort. Hoe zat het, zoals ik onophoudend kon aanstippen bij die steeds vermoeiendere linksen, per slot van rekening met de tumultueuze gebeurtenissen van 1968? – een totale non-gebeurtenis op ons armzalige eilandje. De arbeidersklasse, zo meende ik half serieus, waren te veel bezig Engelands overwinning tijdens het WK voetbal enkele jaren daarvoor te vieren om zelfs maar te overwegen barricades te bouwen en fabrieken te bezetten. Waarover zouden ze zich druk maken? Want, zoals me met depressief makende herhaling verteld werd, “Dit is godverdomme het beste land in de wereld vriend…” En om dat te bewijzen liepen dat jaar 1968, duizenden Londense havenarbeiders, vlees- en viskruiers uit Smithfield en Billingsgate, naar het parlementsgebouw om steun te betuigen aan Enoch Powell (2) en te protesteren tegen ‘immigratie’. Mijn persoonlijke ervaring op het werk, op de fabrieksvloer overtuigden me ook niet van de ruimdenkendheid (laat staan de revolutionaire geest) van de witte arbeidersklasse. Racisme, met de oudere arbeiders als voorhoede, was als een kwaadaardige tumor. Die ouwe klootzakken konden Alf Garnet (3) nog als Leo Trotsky laten klinken. Tijdens de diverse banen die ik had, kwam ik zelden iets tegen dat op klassebewustzijn leek behalve onder studenten. (Maar dat telt eigenlijk niet, toch?) Er moet een of andere verklaring zijn geweest voor dit fenomeen. Misschien de eigenaardige structuur van de industrie in Londen, met z’n kleine bedrijfjes, zonder geschiedenis van vakbondsactivisme? Misschien was het een bijproduct van het Britse imperialisme dat de autochtone arbeidersklasse afgekocht had met een comfortabele levensstandaard? De klere! Die ging er dus niet in bij mij. De lonen waren armzalig en ik kon niet begrijpen hoe arbeiders met een gezin konden overleven. Alle gepraat, logica en goodwill van de wereld, niks kon deze diep reactionaire massa bewegen om zwarte en Aziatische arbeiders in hun midden te accepteren. Niet dat ik maar enig vertrouwen had in de klassen boven ons, degenen die voordeel halen uit onze ellende, onwetendheid en uitbuiting. Mijn diepste wens was dat wij de lagere standen, het plebs zich kon verenigen en hun privileges aanvallen, hun basis van bestaan. Dit was op z’n zachtst gezegd lastig omdat ons proletariaat vol zat met een xenofobie, conservatisme, patriottisme, eerbied en seksisme van epidemische proporties. Er waren hier twee grote tragedies. Het waren niet de boven- en middenklasse die aan het ‘paki-bashen’ waren, die brandende vodden door de brievenbussen duwden en die zwarten en Aziaten verbaal treiterden op het werk en op straat. En daar bovenop was er nog de kruiperige en onderdanige houding die arbeiders zelfs nog toonden tegenover de lagere rangen van de middenklasse, zoals kantoorklerken en voorlieden, om nog maar niet te spreken over de meer verheven sectoren van de maatschappij. En de ultieme grote ironie: de midden- en bovenklasse geloofden oprecht dat ze superieur waren terwijl de lagere standen zichzelf inferieur voelden, en het nog geloofden ook. Geen wonder dat ik woest was, gefrustreerd, klaar om te ontploffen. Maar ik moest nog vele jaren wachten op de grote knaller.

(1) In andere hoofdstukken beschrijft Martin hoe het in die tijd gebruikelijk was dat hij op zondagmiddag naar Hyde Park toog naar de Speaker’s Corner om daar samen met zijn maten nazi’s en extreemrechts tuig het vuur aan de schenen te leggen. Dit mondde vaker dan eens uit in een meer fysieke aangelegenheid.

(2) Enoch Powell was kamerlid van de Conservatieve Partij, de Tories, en had op 20 april 1968 een toespraak gegeven waarin hij zijn zorg uitsprak over de consequenties voor Groot-Brittannië van de toenemende immigratie. Hij keerde zich vooral tegen de invoering van een wet tegen rassendiscriminatie op de woningmarkt. Hij voerde een brief aan van een oude vrouw die de enige blanke was die nog in haar straat woonde en vaak door immigranten gevraagd werd of ze een kamer konden huurden, omdat ze dit weigerde werd ze nu bedreigd en voor racist uitgemaakt. In de pers werd Powells toespraak neergezet als racistisch, maar een groot deel van (wit) Groot- Brittannië leek hem te steunen.

(3)Alf Garnet was een fictief karakter dat gespeeld werd door Warren Mitchel in de BBC-sitcoms “Till death us do part” en “In sickness and in health”, en later keerde het nog wel eens terug in andere series. Alf was een reactionaire, kwaadwillende, zelfzuchtige, vrouwonvriendelijke racist en antisemiet. Mitchel zelf was overigens van Joodse afkomst.

Martin Lux 10 februari

zaterdag 20 januari: fascistische terreur in rusland

Aankomende infoavond in de anarchistische bibliotheek

zaterdag 20 januari

Fascistische terreur in Rusland

en antifascisme

Op deze bijeenkomst komt een spreekster uit Rusland vertellen over de huidige situatie in Rusland, zij is actief in de anarchistische en antifascistische beweging. Met name is er aandacht voor de recente gebeurtenissen rond de fascistische beweging.

De laatste jaren zijn er vele brute moorden geweest op mensen met een donkere huidskleur en op antifascisten/anarchisten. Ook hebben er enkele pogroms plaatsgevonden tegen minderheden, deze worden aangewakkerd door de media en rechts-populistische politieke partijen, waarop fascistische groepen gretig inspringen om zo een algehele sfeer van vreemdelingenhaat te creëren.

Er zullen ook enkele korte films worden vertoond over activisme in Rusland.

Aan het begin van de avond is er ook veganistisch eten en later een solibar, het geld dat hiermee word opgehaald is voor de advocaatkosten van de getuigen tegen de moordenaars van Timur Kacharava. Deze jonge anarchist werd op 13 november 2005 vermoord. Het justitieel apparaat in Rusland wil de neo nazi’s die deze moord hebben begaan vervolgen voor “hooliganisme” en dus ontkennen de autoriteiten dat het een politiek-fascistische moord is, Er is een campagne aan de gang om deze moord wel als politieke moord te laten voorkomen.

Aanvang 18:00 locatie:

Anarchistische bibliotheek/Bollox Eerste Schinkelstraat 14-16 Amsterdam

Als men meer achtergrond info wil lezen kijk op de Russische website www.avtonom.org en ga naar de engelse verzie, of dichter bij huis, koop de nieuwe Alert # 4 (dec 06/jan 07).

Ook op www.devrije.nl zijn enkele artikelen verschenen over de moorden op anarchisten in Rusland.

zaterdag 16 december: info bijeenkomst spanje 1936

Onder het moto, het kan nog net. 

In de laatste maand van 2006 willen wij nog eens stil staan bij de Spaanse revolutie van 1936, precies 70 jaar geleden. Dit doen we met de spreekster Hanneke Willemse, zij is min of meer DE Nederlandse (en ook een beetje Spaanse) historica van de anarchistische revolte in 1936. Zij heeft meerdere onderzoeken gedaan en heeft tal van publicaties op haar naam staan die een zeer duidelijk beeld geven van de opstand. Over het hoe en waarom, de voorbereidingen en het functioneren van de collectieven tijdens de sociale revolutie en wat al niet meer. Er is natuurlijk ruimte om ook vragen te stellen en in discussie te gaan. En belangrijker: zijn er parallellen te trekken met het heden zoals de volksopstand in Mexico/Oaxaca.  

Ook wordt er een film vertoond genaamd “VIVER LA UTOPIA”. De film bestaat uit interviews van anarchisten die actief deel hebben genomen in de revolte en geven een zeer persoonlijk en indringend beeld van de opstand. De film is in het Spaans met Engelse ondertiteling.  

Ook zullen er Spaanse hapjes zijn.  

aanvang: 18:00 in de Anarchistische Bibliotheek/Bollox Eerste Schinkelstraat 14-16 Amsterdam  

Anarchistische Groep Amsterdam/de Vrije Bond postbus: 16521 1001 RA Amsterdam  

bezoekadres: Anarchistische Bibliotheek iedere zaterdag van 14:00-18:00 Eerste Schinkelstraat 14-16 Amsterdam  

lezen: Directe Actie onregelmatig verschijnend gratis blad van de AGA 

nieuwe webstek: www.agamsterdam.wordpress.com